Een depressie is een donkere wolk over het leven heen. Een wolk die niet weg gaat wat je ook probeert. Je staat ermee op en je gaat ermee naar bed. Hoe meer je wil leven, hoe moeilijker het wordt om te leven. Je wenst gelukkig te zijn, maar voelt je òngelukkig. Het mag er niet zijn.. en je werkt het weg met allerlei middelen buiten je die tijdelijk rust geven in je hoofd. Het is als een wolk die boven je hoofd hangt en niet weg zal gaan voordat je ´m echt aan zal kijken. Een depressie is iets wat ik ken, en ik weet hoe moeilijk het is als je er in zit. Depressies komen tegenwoordig zò vaak voor. Veel mensen zien immers de social media beelden als de standaard van een gelukkig en volwaardig leven. Als we Social media kunnen zien als waarvoor het bedoelt is: het delen van inspiratie, dan is het oke.. maar wat als je eigen leven nu even op slot zit en je jezelf alleen maar slechter gaat voelen?

De letterlijke vertaling van Depressie is De-Pression = inzinking. Het betekent een naar beneden gaande energie. De meeste mensen die in een depressie komen zijn positieve overlevers, die zò positief in het leven hebben gestaan of zo sterk moesten zijn van zichzelf dat het ze de kop kost. Het komt dan ook zo vaak voor.. dat mensen met een depressie zichzelf schamen voor hun gedachten, en het hebben van deze ziekte. Een depressie geeft aan dat je tè lang sterk geweest bent, en dat is oke.. het is zelfs meer dan oke om de negativiteit gewoon te doorvoelen. Het is nòdig, het is de manier om terug te komen naar jezelf. Je bent de negativiteit niet, die zit er en is slechts de energie die informatie draagt en die naar buiten wil. Als je er ruimte aan kunt geven, zal het duister lichter worden.. Toch.. ja, eerst door de bagger heen is noodzaak. Het lichaam draagt zwaarte die aangekeken wil worden, het maakt het lichaam letterlijk zwaar omdat het naar beneden wil. Met lood in je schoenen doorloop je het leven. Het vechten tegen het dalen, is wat de depressie in stand houd.

Een depressie overkomt je, je kunt het niet tegenhouden. Het is er, en dat is het grootste acceptatie proces binnen deze ware Ziekte. Door de modder heen, je schaduw aankijken.. brrr wat willen we daar liever van weg. Veel mensen starten in een depressie met psychologische gesprekken over wat er speelt. Dat kan heel goed werken omdat er iemand is die jouw schaduw spiegelt. Het helpt ook woorden te geven aan gevoelens. Toch, is het niet altijd zo dat de angel eruit wordt gehaald door alleen gesprekken. Terwijl de echte depressie in het lijf verbonden zit aan gevoelens en emoties, zijn dan de woorden wel uitgesproken.. maar de energie is nog aanwezig. Die energie wil naar buiten, en blijft je naar beneden trekken.

Expressie gebruiken om je lichaam te herstellen van een depressie zorgt er voor dat de angel eruit gehaald kan worden. Als het lichaam zich (opnieuw) leert te openen worden de oude gevoelens en emoties vrij gegeven. Het lichaam wil tussen inspanning door in ontspanning zijn, maar omdat we dingen mee maken waarin we niet vertrouwen dat we het aankunnen kunnen gevoelens zich gaan hechten aan de minder krachtige delen van ons lichaam, de gewrichten. Dit voelen wij als stijfheid en spanning, en als het verder gaat als een Frozen shoulder of knieklachten. Het lichaam in constante spanning kan niet voelen, en kan geen gevoelens vrij laten. Om deze reden is lichaamswerk belangrijk. Als het lichaam kan ontspannen is het veilig om gevoelens en emoties los te laten en te herstellen van het verleden. In Yoga zeggen we dan ook vaak: het lichaam leeft in het verleden, de kracht van yoga zit ‘m in het dagelijks schoonmaken van wat je mee maakt zodat ook je lijf aan komt in de tegenwoordige tijd.

Het betekent het toelaten van het lichaam. Het lichaam dat jou in een depressie vraagt om alles even te laten hangen. Om alle oude gevoelens en emoties los te laten wàar je ook op dit moment in je leven staat, is nodig om los te komen van de depressie. Het aankijken van die gevoelens kost moed en durf, en daarbij is het heel erg fijn om hulp te ontvangen waarin je begeleid wordt. Tijdens mijn depressie voelde ik hoe spannend ik het vond om me over te geven aan die daling. Mijn hele lijf en werk is gericht op een juiste houding, een sterke en rechte houding. Mijn lijf gebruikte ik daarmee ook om m’n diepere gevoelens niet te laten zien, met mij ging het goed en een depressie ging ik tegen door rechtop te gaan staan. Toch.. in ontspanning thuis hingen mijn schouders en was ik zo moe van het doen alsof het goed ging. Om m’n spieren eens echt los te laten en ècht toe te geven aan verdriet moest ik enorme drempels over. Allerlei gedachten en angsten stroomden door mijn lijf terwijl ik ze observeerde. Ik wilde niet die negatieve persoon zijn in mijn hoofd. Het donker was zò angstig.. Het was niet die ene keer dat het vrij kwam, nee het waren stapjes en telkens kwam ik een stukje dieper in het proces van loslaten. Het ging er om dat ik eerder stappen oversloeg door mezelf toe te spreken zoals ik altijd deed: “dat is al te lang geleden” of “nou, bekijk het eens van de andere kant.” Lieve jij, jouw gevoelens en emoties houden er geen rekening mee wat je mind er van denkt of vind, je gevoelens zijn er en die willen zich vrij maken. Zijn met jezelf, in aanwezigheid bij de gewaarwordingen in je lichaam, daar zit je vrijheid. Mijn depressie heelde toen ik in zag dat ik niet bang hoefde te zijn voor de “negativiteit” in mijzelf. Het gaat niet àltijd goed, en je voelt je niet àltijd gelukkig. Ik zag dat ik de depressie niet bèn maar dat het slechts de energie was die naar buiten wilde. Het was mijn lichaam dat me wilde helpen door alles zwaarder te maken zodat ik er niet onderuit kon: ik moèst me wel overgeven.

In overgave aan de zwaarte van het lichaam, komt het licht je tegenmoet. Schone gedachten, een schoon lichaam, de rust komt terug. Het belang van een gezonde mindset is zò groot. Hoe we tegen onszelf spreken en waar we onze authentieke kracht om het leven aan te gaan vandaan halen is de sleutel tot geluk. Gelukkig zijn, dat zit echt in de kleine dingen. En ja, daar hoort soms even niet oke zijn met jezelf ook bij. Het gaat er om hoe je er mee omgaat. Mag het er zijn, mag je soms ook even de negativiteit doorvoelen en weten.. dat er na de regen weer zonneschijn komt? Veel mensen met een depressie leven van buiten naar binnen. Als het regent, hebben zij een baaldag. Maar wat nu, als we de rollen omdraaien en jij het feestje van binnenuit laat komen? Als het lichaam zijn kracht verliest, hoe is je mindset dan? Leeft het lichaam met de mind mee.. of de mind met het lichaam? Zij samen zijn het team naar geluk. Het feest in je leven, als het ene even minder sterk is om terug te kunnen vallen op het andere deel van jouw Zijn. Leven van binnen naar buiten, omdat het leven ons toch de spiegels geeft van wat er in ons speelt.

Een depressie overkomt je, je kunt er niets aan doen. Het komt door te lang opgestapelde emoties en gevoelens die in je lichaam zijn blijven hangen. Door middel van yoga en ander lichaamswerk zoals dans, kunnen we het lichaam opnieuw leren hoe het expressie kan geven aan wat het voelt. We kunnen het lichaam gebruiken om aan te komen in het moment door te zakken in je bekken. Hoe zachter we het lichaam maken, hoe meer veiligheid er zal ontstaan om los te laten wat naar buiten wil. En als je lichaam de zwaarte heeft los gelaten kunnen we rustig gaan opbouwen. In mijzelf ging mijn lichaam vanzelf die ene keer rechtop zitten. Niet omdat ik het wilde, maar puur omdat het er aan toe was. We kunnen onze schouders laten hangen en onze buikspieren versterken om liefdevoller te kunnen leven vanuit ons centrum. Het lichaam is wat mij betreft het middel om uit je depressie te komen. Leer expressie te geven in plaats van woorden te gebruiken, en in vrijheid te kunnen zijn met wie jij bent als persoon. En als het lichaam in samenwerking met jouw wensen en behoeften stapje voor stapje vooruit gaat, geeft dat verlichting en hoeft je lichaam de zwaarte van een depressie niet langer te dragen.

Dans, geef vrij. Open je hart, vertrouw maar. Je lichaam staat aan jouw kant, lieve jij. Schaam je niet, wees juist trots, je bent er.. als je durft te Zijn.

Ik wens je veel liefde, vertrouwen en veiligheid,

Jolinde

Leave a Reply